Eerste dagen op school
Door: Reinier
Blijf op de hoogte en volg Reinier
20 April 2008 | Nepal, Kathmandu
Na alle leuke dingen heb ik mijn twee eerste dagen op de school meegemaakt. Nog niet veel gedaan, alleen maar gezeten en gekeken hoe het er aan toe gaat in de klassen. Heel anders dan in Nederland. De kinderen krijgen op een hele andere manier les. De docent schrijft wat op het bord en dat moeten ze dan 10 keer overschrijven of de docent zegt wat en dat moeten ze dan nazeggen. Dat is eigenlijk heel de les. De twee klassen waar ik bij heb gezeten daar hebben de afgelopen jaren al andere vrijwilligers bijgezetenm dus de lesmethode is daar al enigsinds veranderd. Er worden nu ook liedjes gezongen en meer individuele aandacht aan de kinderen gegeven.
Volgende week ga ik bij een paar andere klassen kijken en dan misschien zelf wel een les gaan geven. Maar ja waarschijnlijk zijn er weer iets van 3 feestdagen dus geen les. Dus het is afwachten.
Gisteren had ik niet veel te doen, toen ben ik naar Kathmandu Guesthouse gegaan, want daar zijn ze altijd aan het schaken nu dus ook. Ik heb daar tegen een aantal Nepalezen geschaakt wat best wel grappig is. Zeker als je twee keer wint en een keer verliest.
Vandaag naar Bakthapur (geen idee of ik het goed schrijf) geweest. Dit is een oud stadje vergelijkbaar met Durbar square in Kathmandu. Om daar binnen te komen moest je 750 roepie ( 7,50 euro) betalen, wij als Nederlanders hebben daar geen zin in en hebben een weg gevonden zodat we niks hoefden te betalen. Door moestuinen, vieze slootjes enz. Maar de plaatselijke bevolking blijft vriendelijk.
Ik kan al vloeiend Nepalees spreken (ahum) iets van 20 woorden zoals Hallo, bedankt, sinaasappel, water.
De woorden Dei en Didi gebruik je wel heel vaak hier want je kan elke mannelijke nepalees aanspreken als Dei (broer) en elke vrouwelijke als Didi (zus). Wel zo gemakkelijk.
Reinier
Volgende week ga ik bij een paar andere klassen kijken en dan misschien zelf wel een les gaan geven. Maar ja waarschijnlijk zijn er weer iets van 3 feestdagen dus geen les. Dus het is afwachten.
Gisteren had ik niet veel te doen, toen ben ik naar Kathmandu Guesthouse gegaan, want daar zijn ze altijd aan het schaken nu dus ook. Ik heb daar tegen een aantal Nepalezen geschaakt wat best wel grappig is. Zeker als je twee keer wint en een keer verliest.
Vandaag naar Bakthapur (geen idee of ik het goed schrijf) geweest. Dit is een oud stadje vergelijkbaar met Durbar square in Kathmandu. Om daar binnen te komen moest je 750 roepie ( 7,50 euro) betalen, wij als Nederlanders hebben daar geen zin in en hebben een weg gevonden zodat we niks hoefden te betalen. Door moestuinen, vieze slootjes enz. Maar de plaatselijke bevolking blijft vriendelijk.
Ik kan al vloeiend Nepalees spreken (ahum) iets van 20 woorden zoals Hallo, bedankt, sinaasappel, water.
De woorden Dei en Didi gebruik je wel heel vaak hier want je kan elke mannelijke nepalees aanspreken als Dei (broer) en elke vrouwelijke als Didi (zus). Wel zo gemakkelijk.
Reinier
-
20 April 2008 - 18:23
Janneke:
Ha Reinier, zo dan eindelijk, het echte Nepals leven is begonnen! Maar begrijp het al net als in Nederland, is het alleen maar feesten ha ha. Heb in ieder geval vandaag geleerd dat Didi gewoon zus is (mijn favorite mode zaak)Ja dat leren is dan wel ff anders dan dat gezwoeg wat jij hebt gehad. Hopelijk krijg je een leuke klas! Zijn er in deze klassen veel leeftijd verschillen??Ga je succes wensen....En nog veel plezier met schaken. OO, ja je bent toch ook een echte Pfann, over velden en sloten om maar geen 7,50 te betalen ha ha.groetjes Janneke -
20 April 2008 - 21:54
Ed:
de entre van bakthapur is bedoeld om de gebouwen op te knappen, dus een soort sponsor geld. reinier toch,???
hier op dit plein waar de tempel staat met die vele treden hebben wij het milenium gevierd.ze hebben er ook leuke winkeltjes met mooie handwerk dingen,
hier worden ook veel potten gebakken van zwarte klei.
de trekking was zeker de moeite waard, en de overnachtingen in de thee huizen was dat te doen.
is het eten goed in de thamel,
en heb je ook de wasplaatsen gezien, waar de mensen zich wassen en de was doen.
nou veel succes met het les geven.
ed -
21 April 2008 - 21:09
Marianne:
Hoi Reinier,
wat laat je trouw weten hoe het met je gaat! Goed hoor!Leuk dat je mee liep met de klasjes. Welke vakken krijgen de kid's daar? Hebben ze ook schriften en zo? Welke leeftijden hebben de kinderen?Computers nooit gezien daar zeker? Heb je al Nederlanders ontmoet die daar wonen? Nou,veel plezier en wijsheid opdoen daar. Groetjes uit Heiloo, Marianne
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
